Close

23/06/2017

Levensenergie in hoofd en lijf

there is no wifi in the forest

Als levensenergie stroomt, voel je het in je hoofd en in je lijf. Klinkt goed. Maar hoe voelt dat? Het antwoord moet je misschien schuldig blijven. Het is vooral wanneer energie niet stroomt dat je je er bewust van bent. We raken allemaal verwikkeld in moeilijke situaties en omstandigheden en gaan door periodes van minder energie als we ergens op  ‘vastlopen.’

Energie kan niet altijd stromen en met periodes voel je je  beperkt in je ‘vitaliteit’. Futloos, moe,  uitgeput , (te) weinig energie … Je zoekt naar de juiste woorden. Het  houdt je bezig. Niet alleen in je lijf maar ook in je hoofd. Als je ervan uitgaat dat je altijd en overal ‘ energie’ ter beschikking  moet hebben, kan je het jezelf bijzonder moeilijk maken. Misschien een gedachte waar je best van afstapt.

De vraag is  niet of je genoeg of  (te) weinig energie hebt maar  hoe je omgaat met de energie die je ter beschikking hebt. Wat doe je met de energie die je hebt en vooral wat doet dat met jou? Geeft dat jou dan (meer) energie? Als je voelt dat je energie dreigt op te drogen, is dat zeker iets om bij stil te staan.

Verbinding

Er zijn  situaties die alle ruimte innemen in je hoofd en waarbij je ergens lijkt vast te zitten tussen je denken en doen. Wat dan helpt is terug (je lijf ) voelen. Wandelcoaching in de natuur doet je opnieuw ‘voelen’. Het geeft je de mogelijkheid om terug verbinding te krijgen met jezelf en een dieper contact aan te gaan met wie jij bent én wat jij echt wilt. Opnieuw de verbinding aangaan  tussen je lijf , hoofd en hart. Tussen dat wat je denkt ,voelt en doet. Alvast een eerste stap om levensenergie terug te laten stromen.

Ademen, ademen, ademen, ademen

Nog een manier om terug verbinding te krijgen met jezelf is je ademhaling. Ik merk in het wandelcoachen dat mensen vaak sinds lange tijd terug aandacht krijgen voor ademen. Als ze praten en wandelen (ook al is het slenteren ), zijn ze zich bewust van ‘ademen’. Maar het ene ademen is het andere niet.

Wanneer je je onrustig of gestrest voelt, is je ademhaling vaak hoog in de borst, snel en oppervlakkig. Dikwijls adem je dan door de mond. Door je ademhaling hoog en snel te maken, activeer je juist het sympathische gedeelte van je autonome zenuwstelsel. Dit is je stress-systeem wat in actie schiet en de nodige stresshormonen vrijgeeft als je je in een levensbedreigende situatie bevindt ( je kent het wel fight-flight -freeze).

Of er nu dreiging is of niet ( er kwamen nog geen wilde dieren op ons pad), deze manier van ademhalen hebben veel mensen zich op de dag van vandaag eigen gemaakt. Je lichaam moet hierdoor steeds in de herstelmodus schieten en hard werken om de boel recht te houden.Het kost je energie.

Je kan echter zelf  invloed uitoefenen op je autonome zenuwstelsel door je ademhaling.

Door je ademhaling laag en rustig te maken , activeer je het parasympatische zenuwstelsel. Dit is het gedeelte wat je kalmeert. Het zorgt voor rust, herstel en ontspanning. Je kan dus zelf  ’ schakelen’  tussen de verschillende delen van je autonome zenuwstelsel.

Wat je kan doen als je je onrustig of angstig voelt worden en je met allerlei gedachten in je hoofd schiet , is verbinding maken met je ademhaling. Hou je schouders laag wat automatisch zorgt voor een diepe trage buikademhaling. Inademen via de neus en uitademen door de mond.Ademen maar.Op deze manier ga je in herstel en schakel je over naar ‘kalmeermodus’. Je draagt zorg voor jezelf.

Bewustworden van je ademhaling is een eerste stap naar ontspanning in je lijf
en zuurstof in je hoofd.

Een verbinding die je altijd en overal ter beschikking hebt en nooit offline gaat…